Na jaren buiten Nederland gewerkt te hebben
wilden wij begin 2016 terug keren naar Nederland. Voor huurhuizen waren
lange wachttijden en koophuizen waren voor ons onbetaalbaar. In het
westelijke deel van het Duitse “Grafschaft Bentheim” konden wij een oude
boerenwoning kopen. Dit was mogelijk omdat de prijzen op dat moment
in Duitsland nog heel gematigd waren en de Duitse Volksbank een hypotheek
wilde verstrekken.
De “grafschaft Bentheim” ligt aan drie
kanten omsloten door Nederland waarbij de woning feitelijk halverwege
en op de lijn van Enschede – Emmen lag. Door deze ligging
“binnen” Nederland waren ook al de Nederlandse voorzieningen direct
onder handbereik in Tubbergen en Almelo enerzijds en in Hardenberg,
Dedemsvaart en Emmen anderzijds.
De oude boerenwoning lag binnen 5
fietsminuten van het centrum van het stadje Uelsen met alle
voorzieningen op het gebied van onderwijs, winkels, gezondheidszorg
etc.. Het geheel bestond uit een hoofdgebouw met daarin de hoofdwoning,
een kleine inpandige en volledige zelfstandige ouderenwoning en enige
opslagruimtes (bij elkaar circa 349m2). De inpandige ouderenwoning bood
de mogelijkheid om op een later moment noodzakelijke mantelzorg
dichtbij te realiseren waarmee wij zo lang als mogelijk thuis zouden
kunnen blijven wonen.
Daarnaast was er een ruime wagenberging
van circa 153 m² en het voormalige stalgebouw van circa 154 m² wat wij
volledig gestript hebben en daarna weer opgebouwd tot een geïsoleerde
werkplaats. In deze laatste werd onze ambachtelijke meubelmakerij
ondergebracht waarmee wij de noodzakelijke aanvulling op onze
onvolledige pensioenen moesten realiseren.
Het geheel lag op een erf van ruim 1
hectare, vrij in een golvend buitengebied met uitzicht over een Duits
natuurgebiedje. Er was hierdoor niet enkel sprake van een grote
privacy, maar het gaf ook de zekerheid dat buren op een dusdanige
afstand woonden dat zij nooit last zouden hebben van het geluid van
onze houtbewerkings machines. Bij elkaar een goede woon- maar vooral
perfecte werksituatie.
Dit alles zijn wij kwijt geraakt. Bij de gewijzigde wet AOW per 01-01-2013 werd ons 16 maanden AOW afgepakt waardoor wij de hypotheek niet meer konden betalen en hiermee ons huis en onze werkplaats kwijt raakte, Daarmee lag direct ons sociale leven aan gruzelementen en verloren wij de mogelijkheid om binnen de familie zelf de benodigde mantelzorg te organiseren, mogelijk te maken en uit te voeren.
De hoogste bestuursrechters oordeelden in 2016 dat vervallen verzekerde tijdvakken feitelijk je eigendom zijn en opgeeist kunnen worden. Het Europese Hof van de rechten van de mens oordeelde hierover dat als er tegenover de ontneming van je eigendom geen compensatie staat, er sprake is van een strijd met het vereiste van proportionaliteit en mag het eigendom niet ontnomen worden.
De Nederlandse Hoge Raad oordeelde voorts dat als de regels en uitspraken van o.a. het Europese Hof niet worden opgevolgd, de wet niet ingevoerd en toegepast mag worden omdat dit dan in strijd is met de plicht van Artikel 94 van de Grondwet. Volgens de Hoge Raad is er dan sprake van een onrechtmatige daad en is de Staat verplicht de schade te vergoeden.
Heel opmerkelijk is dat de elkaar opvolgende regeringen niet alleen weigerden de uitspraak van de hoogste bestuursrechters te volgen, maar tevens feitelijk een wetswijziging doorvoerden welke een directe ongelijke behandeling veroorzaakte en daarmee discriminerend is.
Bij de aanvaarding van hun ambt
beloofden de verantwoordelijke bewindspersonen met hun werk niet
strijdig te zullen handelen met de Grondwet. Nu dat met de gewijzigde
wet AOW wel het geval is, is er volgens het wetboek van strafrecht
sprake van een ambtsmisdrijf. Maar op dat punt heeft de politiek het
goed voor zichzelf georganiseerd, want in een dergelijk geval moet de
politiek zelf besluiten een opdracht tot vervolging te geven aan de PG
van de Hoge Raad. En dat is in de Nederlandse geschiedenis nog nooit
zover gekomen; ze houden elkaar een hand boven het hoofd.
En kunnen we dit nu bestempelen als een democratische parlementaire rechtsstaat? Wij denken dat op dit punt en met deze wetswijziging daar geen sprake van is. En al helemaal niet nu dit niet alleen ons treft, maar 1000+ andere AOW verzekerden worden hier ook door getroffen.
